เนื้อหาโดยย่อ : หนุ่มน้อยมหัศจรรย์ ผู้มีชีวิตเป็นนิรันดร์ ท่องแดนมนุษย์ ทะลุมิติเวลา เฝ้าดูความเป็นไปของ “มนุษย์” ด้วยสายตาของ “ผู้รู้” อย่างแท้จริง!! ผลงานอันเป็นเอกลักษณ์ของ อ.คาซึมิ ยามาชิตะ ที่ถ่ายทอดให้เห็นถึง “ด้านมืด” และ “ด้านสว่าง” ของจิตใจมนุษย์

มีทั้งความสงสัย สนเท่ห์ รวมถึงอาจสมเพชมนุษย์ในบางครั้ง

เริ่มตั้งแต่ความสงสัยว่าทำไมมนุษย์ถึงฆ่ากันเอง ซึ่งการฆ่ากันครั้งแรกของมนุษย์นั้นคือการฆ่ากันของพี่น้องร่วมท้องเดียวกันของลูกหลานรุ่นแรกของมนุษย์คู่แรกด้วยซ้ำ

เป็นการ์ตูนที่มีนัยยะ … เหมือนจะอ่านยาก จะอ่านเล่นเพลินๆ แบบไม่เอาสาระก็ได้ อ่านเอาบันเทิงอย่างเดียวก็ได้ เพราะเนื้อเรื่องน่าติดตามอยู่แล้ว หรือว่าจะอ่านเอาสาระก็ได้ การ์ตูนออกแนวแฝงปรัชญา นามธรรม ให้ข้อคิด สอนชีวิตมนุษย์นิดๆ (มั้ง) อ่านเข้าใจบ้าง ไม่เข้าใจบ้าง มีประโยคโดนๆ อยู่หลายประโยค

: แค่ออกก้าวไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว โอกาสก็เพิ่มขึ้นเป็นล้านเท่าแล้ว

: ถ้าไม่เริ่มคิดเสียก่อน ความเป็นไปได้ที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งใด ย่อมไม่บังเกิด

: มนุษย์ ไม่เลือกความเป็นอมตะ

: วันเวลาที่เคยสนุกสนานสักวันมันก็จะผ่านไป … ทว่าไม่ได้หายไปไหนหรอกนะ มันจะยังคงอยู่ในใจตลอดไป

การ์ตูนนี้ให้อะไรมากมายกว่าที่จะฆ่าเวลาจริง ๆ

—-

ความน่าจะเป็น  Probability  ปราบดา หยุ่น

ความน่าจะเป็น เป็นผลงานที่ได้รับรางวัลซีไรต์ หนังสือรวม 10 เรื่องสั้นของปราบดา หยุ่น ที่เคยตีพิมพ์ลงใน นิตยสารแพรวสุดสัปดาห์ พร้อม 3 เรื่องสั้นใหม่ ในหนังสือประกอบด้วยเนื้อหาของแง่มุมของคนที่มองโลก ในมุมกลับ เขาคิด กรองตรอง แล้วกล้ายิงคำถาม ด้วยการตั้งคำถามไว้มากมาย ที่คนทั่วไปไม่เคยถาม ซึ่งแต่ละคำถาม เป็นคำถามที่ผู้คน ไม่เคยคิดจะตอบ และเขาเองก็ไม่ต้องการคำตอบ นับเป็นการสร้างสรรค์จินตนาการ ที่แตกต่างไปจากคนอื่น แต่ทุกคำถามล้วนมี “ความน่าจะเป็น” ทั้งสิ้น อันนี้ พูดถึงเรื่อง เพศอย่างเปิดเผย เลย

——

ร้อยเพลงแห่งความโดดเดี่ยว เป็นหนังสือเพลงที่มีคอร์ดให้พร้อมเอาไว้ใช้ดีดกีตาร์ร้องเพลง หรือใช้เป็นแนวทางไว้เล่นเป็นวงดนตรีก็ได้ หนังสือเล่มนี้มีเพลงทั้งหมด 100 เพลง และทั้งหมดถูกร้อยเรียงกันไว้โดย “ความโดดเดียว” บางประการที่อยู่ในเรื่องราวชีวิตของนักแต่งเพลงชื่อ ตรัย ภูมิรัตน์ หรือ Zentrady

โดยที่สนใจคือ การแต่งเพลง อารมณ์ ความรู้สึก การใช้คำ การเปลี่ยน สิ่งเหล่านี้ให้เป็นเพลง ชอบ มาก

———-

เนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่ประวัติการถ่ายภาพ ความเป็นมา

การใช้กล้อง อุปกรณ์

เทคนิคการถ่ายภาพรูปแบบต่างๆ

ความรู้พื้นฐานจนถึงระดับสูง เข้าใจง่าย

ห้องมืดดิจิตอล การพิมพ์ภาพระบบดิจิตอล

การถ่ายภาพในสตูดิโอ การจัดแสงแบบต่างๆ

เจ๋ง มาก แต่ แพง นะ 1400 บาท ไทย     lolz

———-

หนังสือโลกนี้มันช่างยีสต์

โดย  แทนไท ประเสริฐกุล

มุมมองของคนที่เป็นลูกคนดัง แล้วเค้าจะทำตัวอย่างไร

เค้ามีมุมมองต่อโลกในอีกแบบ ที่ คุณไม่เคย เจอ

ด้วยภาษา การเขียน ที่ยียวน นี้ ผมว่าคุณ ไม่น่าพลาด ด้วยประการทั้งปวง

อันนี้ตัวอย่าง

ท่องเที่ยว คลองหลวง ปทุมธานี

+POSITIVE THINKING

BRIEF คือ เจลอาบน้ำ Mherb
ขายวัยทำงาน รายได้ C ขึ้นไป ลงในหนังสือ FHM
ช่วงเดือนเมษายน

 สื่อว่าสงกรานต์เนี่ยผู้หญิงการที่เค้าจะปะแป้งใคร เค้าเลือกนะครับไม่ใช่เจอ 100 ปะ 100 แล้วมี copy กิมมิค ว่า “ไม่อยาก” คนมันก็จะโรคจิตว่าทำไมวะทำไมถึงใช้ไม่ได้อะไรประมาณนี้ แล้วก็มีบอกคุณสมบัติของ สินค้า

http://www.kosanathai.com/seekout/view.asp?GID=1&ID=637

โฆษณา web การพนัน ถูก กฎหมาย

http://www.adintrend.com/show_ad.php?id=2586

โฆษณา Iphone เจ๋งดี ดูแล้ว hi-tech มากมาย

http://www.adintrend.com/show_ad.php?id=1815

เนื้อเพลง บอย โกสิยพงษ์

ขับร้อง นภ พรชำนิ

เนื้อเพลง

รู้ไหมว่าเราซาบซึ้งใจแค่ไหน
และรู้ไหมว่าเรานั้น ปลาบปลื้มเท่าไหร่
ที่ได้มีเธอ เป็นพลังอันสำคัญ
เพราะว่าเรานั้นรู้เธอทำเพื่อใคร
เหน็ดเหนื่อยแค่ไหน เธอไม่ไหวหวั่น
เพื่อที่จะให้เรานั้นได้เดินต่อไป

แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่ว่าสำหรับเรานั้น…

เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

ถึงแม้ว่าพรุ่งนี้ จะเป็นเช่นไร
วันและคืนจะหมุนเปลี่ยนสักเท่าไหร่
เรานั้นก็แน่ใจ ว่าจะมีเธอยืนอยู่ข้างหลัง

แม้ว่าจะไม่มีใครมองเห็นเธอ
แต่สำหรับเรานั้น…

เธอเหมือนดังกับแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้
ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน

เธอเป็นดั่งแสง ที่มองไม่เห็น
แต่เมื่อส่องมาสะท้อน สิ่งที่ซ่อนเร้น
ก็เด่นชัดขึ้นทันที
เปรียบเธอกับแสง แม้ไม่มีสี
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด
แต่เธอก็สะท้อน ความจริงให้โลกนี้
ได้พบเห็นสิ่งดี ๆ ว่างดงามเพียงใด

———————————

ท่อนที่ชอบคือ  

” จึงอยากขอมอบเพลง เพลงนี้ให้ ให้เธอรับรู้ว่าสำหรับเรา เธอสำคัญเพียงไหน “

เป็นการบอกว่าท่านสำคัญเพียงไหนต่อปวงชนชาวไทย

ชอบตัวอักษร B เพราะ

1. เป็นอักษรแรกของชื่อเล่น [boat]

2. เป็นตัวแทนของเกรด B B+

3. ถ้านำมากลับด้านจะดูเหมือนเครื่องหมาย infiniti เหมือนกับว่าไม่มีวันหมด

4. นำมาต่อกัน 2 ด้านเหมือนผีเสื้อ = อิสระที่ สวยงาม บอบบาง

- – - – - – - – -

 ปีใหม่นี้อยากทำอะไรให้ดีขึ้น

1. ขยันขึ้นเข้าห้องเรียน ส่งงาน มากขึ้น

 2. ประหยัด มากขึ้นเพราะที่ดูจากปีที่แล้วใช้เงินได้ ไร้ค่าจริงๆ

3. เที่ยวมากขึ้น เพราะรู้สึกว่านี่ก็จะจบ ปี4 แล้วเหมือนยังใช้ชีวิตช่วงนี้ไม่คุ้มค่า

4. ลดเวลาว่างลงทำอะไรก็ได้ให้ไม่ว่าง

5. สนุกกับชีวิตให้มากขึ้น บางอย่างเราไม่เห็นต้องไรเครียดกับชีวิตมันให้มาก*

6. คุยกับเพื่อนให้มากขึ้น

7. ฟังกันให้มากขึ้น

8. เข้าใจกันให้มากขึ้น

ต่อไปนี้เป็นความรู้สึก
ซึ่งต้องการถูกบอกเล่า โดยไม่อ้างอิงถึง รายละเอียด บุคคล เวลา
และสถานที่

บทที่ 0

จุดเริ่มต้นคือ
ฉันไม่ได้คิดกับเธอแบบนั้นเลย แค่เป็นคนรู้จัก เคยทักทาย หยอกเย้า เล่นหัว
ขนาดจะว่าเป็นเพื่อนสนิท ก็ยังไม่สามารถพูดได้ถึงขั้นนั้น..

แล้วมาวันนึง
เธอก็เริ่มมาใกล้ชิดสนิทสนม โทรมาคุยบ่อยๆ พอเริ่มลองชวนเธอไปไหนมาไหน
เธอก็ตกลงไปกับฉันได้ทุกที่ เราใกล้ชิดกันมากขึ้น…แต่ฉันก็…
ยังไม่ได้คิดอะไร..

จนมาวันนึง.. ฉันถามเธอ “คิดยังไงกับฉัน”

เธอตอบว่า “ชอบมานานแล้ว” แต่เมื่อก่อนไม่ได้แสดงออก
เพราะคิดว่าฉันคงไม่ได้มีใจให้

บทที่
2

ฉันนั่งทบทวนความรู้สึกตัวเอง ฉันเหงา ฉันอยู่คนเดียวมานานแล้ว

..ถึงเธอจะไม่ใช่คนที่เลิศเลอ..

..ไม่ใช่คนที่ทำให้ฉันลุ่มหลงคลั่งไคล้ตั้งแต่วินาทีที่แรกพบ..

แต่จะดีไหม..

หากต่อไปนี้ จะได้มีใครคอยอยู่ข้างๆ กันสักคน…

จะดีไหม หากวันพรุ่งนี้ จะได้บอกลาความเดียวดาย..

ฉันตัดสินใจ…

บทที่ 3

จากนั้นมา
เราได้มีวันดีๆ ร่วมกัน..

รอยยิ้มเธอ เสียงเธอ สัมผัสเธอ..

..มันทำให้หัวใจฉันอิ่ม และกระหายที่จะได้เจอเธอในวันถัดๆ
ไป

วันดีๆ เหล่านั้นช่างสั้นนัก

สถานการณ์บางอย่างทำให้เราได้เจอะเจอกันน้อยลง

ฉันเฝ้าแต่คิดถึงเธอ ทั้งวันทั้งคืน ตั้งแต่ลืมตาตื่น จนถึงหลับตานอน..

เฝ้ารอเธอ..

เฝ้าแต่หวังให้เธอก็คิดถึงฉันเหมือนกัน…

การรอคอย..มันทรมานนัก..ฉันว้าวุ่นใจ..

..นี่ฉันเปลี่ยนไปถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่..

คงเป็นเพราะรักที่เก็บกดไว้
ไม่ได้ให้ใครมาแสนนาน
เมื่อมีเธอผู้มาทลายกำแพงใจ
ความรู้สึกมันจึงหลั่งไหลพรั่งพรูออกมา

รักที่เอ่อล้นข้างใน
ไม่รู้จะให้ใครดี บัดนี้
ได้ทุ่มเทมอบแด่เธอ..

..แล้วฉันก็ได้ค้นพบความจริง..ความจริงที่ฉันไม่อยากจะยอมรับ..

ตอนแรกฉันเฝ้าแต่โทษสถานการณ์ที่ทำให้เราต้องไกลห่าง

ฉันเฝ้าพยายามทำทุกวิถีทางให้เรายังคงมีกันและกันไว้

แต่ทำเท่าไร..
ฉันก็ยิ่งท้อ …

วันผ่าน.. คืนผ่าน.. เวลาผ่าน …ฉันเริ่มเข้าใจ
..

…ที่คิดถึงเธอนั้น
คือฉันฝ่ายเดียว..

บทที่
4

ทุกครั้งที่ฉันวาดฝัน
ฉันรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะเยาะของเธอ

ทุกความทุ่มเทที่ให้
เหมือนกรีดเลือดละลายทิ้งลงแม่น้ำ

ทุกความใส่ใจที่ส่งไป
ทำไมจึงสะท้อนกลับออกมาเป็นเพียงความว่างเปล่าในแววตา

คนสองคนซึ่งเดินร่วมกันบนเส้นทางแห่งรัก
แทนที่จะจับมือเดินเคียงข้างกันไป ใยคนหนึ่งจึงมองเห็นเพียงแผ่นหลังของอีกคนหนึ่ง
ซึ่งไม่มีเยื่อใยแม้แต่จะเหลียวหลังกลับมาแล

ณ นาทีนี้ ฉันไม่มั่นใจ
..

จริงอยู่ สถานการณ์ต่างๆ อาจมีวันคลี่คลายไปในทางที่ดี

แต่นั่นไม่สำคัญอีกต่อไป

สิ่งที่ฉันไม่มั่นใจ..
คือใจเธอ

ฉันถูกผูกมัดด้วยด้ายบางๆ
ที่ทรงพลังนัก..

..จะตัดก็ไม่ขาด..ครั้นจะเหนี่ยวรั้งไว้..ก็หมิ่นเหม่เหลือทน

ตอบฉันหน่อย..
เธอเองไม่ใช่หรือ
ที่เข้ามาบอกว่ารักกัน

ตอบฉันหน่อยสิ.. ตอนนี้
เธอเข้าใจจิตใจฉันบ้างไหม..รับรู้ความเจ็บปวดฉันบ้างไหม

เธอเห็นหัวใจฉันเป็นของเล่นใช่ไหม
เบื่อก็หยิบมาเล่น เสร็จแล้วก็โยนทิ้งๆ ขว้างๆ
บอกฉันสิ..
ทั้งหมดนี้จะผ่านพ้นไปใช่มั้ย.. ไม่นานเธอก็จะกลับมาสินะ..
มันก็แค่
เธอกำลังหลงระเริงไปกับสิ่งใหม่ๆ จนเผลอหลงลืมฉันใช่มั้ย หรือว่า..

..
เธอไม่เคยมีใจมีใจให้ฉันตั้งแต่แรก..

นี่เธอมาหลอกให้ฉันรักเพื่อเพียงจากไปเท่านั้นหรือ

ฉันเจ็บ.. ฉันหนาว.. ฉันไม่มีใครคอยโอบกอด

ฉันยังไม่พร้อม
ที่จะกลับไปสู่โลกแห่งความอ้างว้างอันมืดมิดนั้น

ฉันลืมควมเข้มแข็งของตัวเองไปหมดแล้ว

หลังบานประตูบานนั้น
ที่ไม่มีใครรอฉันอยู่

ฉันไม่มีเรี่ยวแรงพอจะเปิดมัน

ฉันไม่กล้าพอที่จะเปิดมัน..

..

ในตอนนี้
ขอเพียงแม้ มีแสงสว่างเพียงอณูเดียว หากเล็ดรอดมาให้ฉันได้เห็น

ฉันก็จะรีบโผเข้ากอดมันอย่างน่าสมเพช..

..

ฉันเชื่อว่าความรักที่ดี ก็เหมือนกับทุกสิ่ง คือจะสำเร็จได้
หากเรารู้จัก อดทน พยายาม ไม่ย่อท้อ รู้จักการให้อภัย การเข้าใจและการยอมรับ
…ทั้งหมดนี้
ฉันพร้อมให้เธอได้หมดทุกอย่าง

..

ขอเธอจงได้โปรดให้แสงสว่างเพียงนิดนั้นแก่ฉันเถอะ…………
……………………
……………….
…………….

บทที่
5

……แล้วเธอก็ให้มา….

เธอบอกว่าเธอไม่เคยคิดหลอกกัน
เธอบอกว่าเธอก็คิดถึงฉัน
เธอบอกว่าเธอเพียงสับสนในความรู้สึก
เธอบอกว่าฉันไม่ผิด
ที่คิดน้อยใจ

เธอขอโทษ….

เธอบอกว่าเรา..ยังคงมีกัน…

และฉันก็เชื่อเธอ…

ดั่งฟ้าหลังฝน
ดั่งคำปลอบใจสุดท้ายหลังจากพ่ายแพ้มาแล้วทุกสมรภูมิ
ดั่งผ้าห่มผืนหนาในคืนหนาวเหน็บ
น้ำคำของเธอ
สัมผัสของเธอ โอบกอดประคับประคองฉันไว้
ราวฉันเป็นทารกผู้ไร้เรี่ยวแรง

ความรู้สึกของคนๆ หนึ่ง ถูกย่ำยีจนเละติดดิน
ในวินาทีหนึ่ง
โดยคนคนหนึ่ง
แต่แล้วกลับถูกอุ้มชูกลับขึ้นมาสู่จุดสูงสุดได้อีกครั้ง
ในวินาทีถัดมา ด้วยน้ำมือของคนๆ
เดียวกัน

ฉันรู้สึกทึ่งในพลังมหัศจรรย์อันลี้ลับของจิตใจ

ฉันนอนหลับทั้งรอยยิ้ม..และฝันถึงเธอ

ฝันถึงพรุ่งนี้และวันต่อๆ
ไป ที่เธอจะอยู่เคียงข้าง

ฝันถึง คืนวัน
ที่ฉันจะไม่ต้องฝันอีกต่อไป..

บทที่
6

เช้าแล้ว..

ฉันพร้อมจะเผชิญกับทุกสิ่งบนโลกใบใหม่

มาสิ
อุปสรรค..ฉันท้า
ฉันไม่กลัวหรอก
เพราะฉันรู้ว่าฉันไม่ได้สู้อยู่คนเดียว

มาสิ ความเหนื่อย ความท้อ..
ฉันตะโกน
ฉันไม่ล้มหรอก..
ฉันจะล้มได้อย่างไรในเมื่อมีเธอคอยดึงมือฉันอยู่

มาเลย
ระยะทาง..ก็แค่ตัวเลข
ไกลแค่ไหนฉันก็จะไป..ก็เพราะเธอกำลังรอฉันอยู่นี่นา

เธอมีฉันนะ

และฉันก็มีเธอ..

ใช่ฉันมีเธอ..

ใช่แล้ว
ฉันมีเธอ…

ถูกต้องแล้ว
ตอนนี้..ฉันยังมีเธอ

ถึงแม้ว่า
เธอจะดูเย็นชาบ้าง..ไม่เกี่ยวหรอก..เธอก็แค่เหนื่อยมากับเรื่องในชีวิตประจำวัน

ถึงเธอจะ
หลงลืมฉันบ้าง
…ไม่สำคัญหรอก..คนเราก็มีผิดพลาดกันได้

ถึงเธอบางครั้งจะดูห่างเหิน…ไม่นานหรอกน่า..
เดี๋ยวเธอก็ต้องกลับมา

ถึงเธอจะร่าเริงกับใครๆ เขา…ไม่เป็นไรหรอก..
เธอก็แค่หาเพื่อนคลายเหงายามฉันไม่อยู่

..ไม่เป็นไรหรอก..

..อดทนสิ..

..ก็เพราะ…ฉันยัง…มีเธอ..นี่นา..

บทที่
1

ฉันเจ็บ..

ฉันเจ็บลึก..

แปลกที่น้ำตามันไม่ยอมไหลง่ายๆ
ทั้งๆ ที่หัวใจนั้นบีบคั้น

..สุดท้ายมันก็แค่ค่อยๆ
ซึมออกมา

ไม่สามารถแม้หลั่งน้ำตาออกมาเป็นเพื่อนชะล้างความเศร้า..

..น่าสมเพช..

แต่จะเศร้าไปทำไมกันล่ะ..ใช่ไหม

..เพราะฉันมันก็แค่คนที่ไม่มีตัวตนคนหนึ่ง..
..แค่คนไม่มีตัวตนคนหนึ่งเท่านั้น..
..คนไม่มีตัวตน..จะไปรู้สึกเศร้าได้อย่างไรกัน…ใช่ไหม

แต่ถึงยังไง..

คนไม่มีตัวตนคนนี้ก็ยังอยากจะถามนะ..

..ว่าสนุกมากไหม…
แทงฉันเป็นแผลฉกรรจ์ทุกคืน…

…แต่ทุกรุ่งเช้า
ก็จะมาคอยดูแลพันแผลเอาใจใส่ให้อย่างดี
จนเลือดฉันหยุดไหล

…เพียงเพื่อที่จะฉีกผ้าพันแผลนั้นทิ้ง
และแทงซ้ำกลับลงไปที่เก่า..ให้ลึกยิ่งกว่าเดิม…

คืนนี้ก็โดนมาอีก..

เจ็บ..

เจ็บ……….

…แต่ก็จะรอ…

…รอ…

…รอให้ถึงเช้าวันใหม่…เธอจะต้องกลับมาดูแลฉันอีกครั้งแน่ๆ…

…แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
ที่ฉันได้รับไออุ่นจากเธอ..

…แม้จะสลับด้วยกัปกรรแห่งการรอคอยและความสิ้นหวัง..

…แม้จะเจ็บ…จะทำเป็นไม่เจ็บ

…แม้เข้าใจ…จะทำเป็นไม่เข้าใจ

…เพราะหัวใจฉันคนนี้
กลับไปอยู่ดวงเดียวไม่ได้แล้วจริงๆ…

..ต่อบทที่
2..

จบ ….

เพื่อนๆที่เข้ามาดู โฆษณา ยังไงก็ขอโทดสำหรับ POST นี้แต่อยากให้อ่านโดยทั่วๆ กัน

เพราะมันเจ๋งจริง ๆ *

โดย พี่แทน

 คือคำที่ข้าพเจ้า มักพูดออกมาต่อเพื่อประชดเล็ก ๆ เช่น

เก่ง ขนาด นั้น ก็ จะได้ความหมายจากข้าพเจ้าว่า ” เก่ง จริง หรอ วะ? “

*เน้นการออกเสียง น้านนนนน…..

ไอ้ชิวาว่านี่ต้องขังไว้ขนาดนั้น*

หลังกินอาหารหมานี่

 หมาตัวจ้อยนี่ช่วยชิวิตคนได้ ส่วนมากต้องใช้พวก เซนต์เบอนาท

ใช้ AXE แล้วเกิด sex appeal ขนาดนั้น* 

Post it เหนียวขนาดนั้น*

ใช้แล้ว ฟันขาวขนาดนั้น*

 อันนี้เป็นโฆษณาที่คิดในวิชา AD432 โฆษณาของ ไปรษณีย์ไทย

 เป็นการเปรียบเทียบให้ลูกค้าเห็น ว่า เร็ว กว่า*

aD ที่เน้น consumer inside
อันนี้เน้นบอกถึงความเจ็บปวดของ คนเป็น นิ่ว
Ps*เห็นแล้ว ขนลุก

ขนาด logo จระเข้ ยังตาย

อันนี้ของ OLAY ชอบมาก ใช้ copy CTRL และ Z

แต่คนที่จะรู้คงต้องมีพื้นฐานด้านคอมพิวเตอร์ ถ้ากด CTRL+Z คือการ UNDO เหมือนกลับไปเป็นเหมือนเก่าอีกครั้ง

สังเกต ว่ามัน ย้อน กลับ จากปกติ ให้ความหมายประมาณว่า ทิ้งแล้วยังเอากลับมาเคี้ยวใหม่ ได้เลย
PS*ใครมันจะกินวะ